Ενίσχυση των μηχανισμών αυτοθεραπείας με πιέσεις
Η σύγχρονη μορφή της ρεφλεξολογίας είναι ένας συνδυασμός της ζωνοθεραπείας όπως εφαρμόστηκε από τον Dr William Fitzgerald στη δεκαετία του 1920 και στη συνέχεια από την ερευνήτρια Eunice Ingham που παρουσίασε τους πρώτους χάρτες των αντανακλαστικών ζωνών στο πέλμα.
Οι ρίζες της ρεφλεξολογίας μπορούν να αναζητηθούν ήδη από την αρχαιότητα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο, αλλά και στην Ινδία, την Αφρική και κυρίως την Κίνα όπου εφαρμοζόταν ένα σύστημα πιεσοθεραπείας.
Πώς ωφελεί;
Κάθε σώμα διαθέτει μηχανισμούς άμυνας και συντήρησης. Για διάφορους λόγους (επιβαρυμένος τρόπος ζωής, στρες, συναισθηματικά προβλήματα κλπ), οι μηχανισμοί αυτοί μπορεί να ατονίσουν με αποτέλεσμα την εμφάνιση δυσλειτουργιών ή διαφόρων παθήσεων στο σώμα. Στόχος της ρεφλεξολογίας είναι η ενίσχυση των εγγενών μηχανισμών άμυνας του οργανισμού ώστε αυτός να αντιμετωπίσει τις παθήσεις.
Ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται η ενεργοποίηση των μηχανισμών αυτοθεραπείας είναι με τη βοήθεια ειδικών πιέσεων στις αντανακλαστικές ζώνες του πέλματος, της παλάμης, του αυτιού ή και σε άλλα μέλη του σώματος που αντιστοιχούν στα διάφορα συστήματα του οργανισμού (κυκλοφορικό, πεπτικό, νευρο-ορμονικό, λεμφικό κλπ) ώστε να αποκατασταθεί η αρμονία και η συνολική ισορροπία του.
Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της ρεφλεξολογίας είναι τα εξής:
• πρόκειται για ήπια, μη παρεμβατική μέθοδο
• προσφέρει ευεξία, χαλάρωση ή τόνωση ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού
• μπορεί να συνδυαστεί με άλλες συμπληρωματικές ή συμβατικές ιατρικές μεθόδους
• λειτουργεί προληπτικά έναντι καταστάσεων που μπορεί να εμφανίζονταν στο μέλλον
Ουσιαστικά δεν έχει αντενδείξεις και τυχόν ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι σπάνιες και, πάντως, ήπιες.